Blitz
Niet onverwachts maar met veel pijn in het hart hebben we afscheid moeten nemen van Blitz.
Blitzboy, we zullen je missen, ons groot wit klalfje, onze knuffelbeer, onze overjaarse puber; steeds in de wolken, met een dromers blik. Je bent hier nu niet meer, maar weet dat je steeds een plaatsje in ons hart hebt. Je hielp mij enorm, maar ook voor onze Chiko was je heel hulpvaardig: als bv. zijn kussen uit de zetel viel, kwam jij het naar mij brengen om het terug onder Chiko's hoofdje te leggen. Zo lief was je. Ik kan over je blijven praten want in mijn gedachten en in mijn hart ben je hier nog. Ik weet dat je ook bij Caroline en Viviane in hun gedachten zal blijven. Zij herinneren zich vast nog toen je bv. de pantoffels van Viviane aankreeg; ze waren precies je maat,hé. Je deed ons ook enorm aan Hadelle denken, je vriendinnetje: dezelfde manier van doen, liggen, kijken. Steeds genietend van het leven.
Lieve Blitz, nu laat ik je gaan, maar ik weet dat je Hadelle daar aan de regenboogbrug onmiddelijk zal tegenkomen... ik weet dat ze daar op je wacht. En je zal en nog veel bekenden tegenkomen: mijn moeder, en veel vriendjes zoals Ulysses, Hachi, Honor en vele anderen... Wij zien elkaar ook zeker terug daar aan de regenboogbrug. Tot dan... en bedankt voor alles!!
Brigitte, Chiko kleine Pepe en iedereen die Blitz in zijn hart droeg