Toen je geboren werd,

was je net een donzig bolletje wol.

Als je honger had of bang was,

zocht je beschutting bij je moeder.

Na acht weken werd je uitverkoren

en liet je je moeder achter.

Op die dag begon je nieuwe leven.

Een gezin verwacht je,

ontvangt je met open armen en een hart vol tederheid

Daar word je opgevoed tot een sociale pup,

en krijg je bovenal alle liefde die je verdient.

Stilaan word je groot en mooi.

Er staat je nog een moeilijke tijd te wachten,

maar dat besef je niet.

Hondeninstructeurs zullen je verder opleiden

tot het mooiste geschenk ter wereld.

Opnieuw neem je afscheid,

eerst van je moeder die je ter wereld bracht,

later van het gastgezin

waar je zoveel leerde en dat je met liefde omringde

en nu van de instructeurs

die je opleiding hebben voltooid.

Nu is het jouw

beurt om je leven in dienst te stellen van je nieuwe baasje.

Je wordt ongetwijfeld het zonnetje in mijn leven,

door jou herwin ik mijn onafhankelijkheid.

Daarom zeg ik je: "Dank je wel".

Muriel