Donderdag 05.06.08

De uitwisseling van de hondjes is achter de rug. Ik ben met de lieve Airco thuis gekomen en heb van zijn bazinnetje een sympathieke handleiding meegekregen. Samen met een aantal ampullen en zalf om zijn oogjes te verzorgen. Het beest heeft namelijk behalve een gebroken teen ook last van etterende ogen en toch blijft hij er zijn goed humeur bij bewaren.

Veel meer dan in ons bed/bench kruipen zit er voor vandaag niet meer in en Airco doet het zonder morren.

Vrijdag 06.06.08

De eerste dag samen met Airco!

Hij blijkt een heel rustige hond te zijn… Beeld ik het mij in of zou hij toch een beetje treuren om al de mensen die hij niet meer ziet, zijn grote tuin, zijn speelgoed…???

Hij was zelfs treurig genoeg om eens de zetel te proberen… kwestie van eens uit te testen of ik op de hoogte was van het feit dat dit niet mag…

Hij kent zijn commando’s als de beste en is gewillig bij alles wat hij moet doen en ondergaan: leiband, gebroken poot in plastiek zak steken en vastplakken als we buitengaan (want het regent weeral pijpenstelen), oogjes verzorgen.

Zaterdag

07.06.08

Wat is er met Aircotje??? Zou hij echt zó rustig zijn of is hij zoals de Nederlanders het noemen “hartstikke dépri”?

Opeens schiet het mij te binnen dat ik het echt te kil vond in huis en de verwarming heb aangestoken. Het zou dus best kunnen dat hij zijn kont ligt te verwarmen achteraan in zijn bench, die staat namelijk tegen de radiator.

Zondag

08.06.08

Airco wandelt voorbeeldig maar ik merk toch dat hij op de Brugse vestingen dezelfde reacties heeft als Amos: blijven staan en kijken naar de kinderwagens, de mensen die zwetend en puffend een paar kilootjes trachten kwijt te spelen, resten picknick die onder de banken achtergelaten worden en andere honden (die niet altijd even vriendelijk blijken te zijn, tot grote ontsteltenis van Airco die met alles en iedereen het beste voor heeft).

Maandag

09.06.08

Ik denk dat, als hij wat in de put gezeten heeft, het nu wel voorbij is. Hij speelt meer en huppelt zelfs regelmatig naar buiten… de zon schijnt vandaag en hij voetbalt in zijn eentje tussen de bloempotten.

Dinsdag

10.06.08

Alle ruiten kregen een beurt vandaag (en het zijn er nogal wat). Airco vond het maar niks en maakte dit regelmatig duidelijk met wat gejank (“zagen” noemen wij dat in Brugge en een oude Gentse kennis indachtig geloof ik dat het bij jullie “neuten” heet).

Woensdag

11.06.08

Vandaag heb ik de haag gesnoeid en dus éven niet opgelet: ik vind nergens de stoffen sleutelhanger (er zit wel een metalen rivet in) waar Airco mee zat te spelen! Als hij die binnengespeeld heeft zal dit toch wel zwaar op zijn maag liggen, hopelijk komt het ding er via de natuurlijke weg weer uit.

Donderdag

12.06.08

Gelukkig moeten we vandaag voor de gebroken teen van Airco naar de dierenarts en hiervoor afgesproken met Bernadette. Hij is de helft van de nacht ziek geweest – de sleutelhanger wellicht!

Terug van de dierenarts is het feest voor Airco; we kregen namelijk de raad hem peperkoek (??!!!) te eten te geven en wonder boven wonder… het helpt. Iedereen onthouden dus: het spul vormt een brij die de eliminatie van vreemde voorwerpen helpt bewerkstelligen! De teen is praktisch genezen, nog een weekje verband en dan is het volledig achter de rug.

Amos, die ook van de partij was, heeft mij geen blik gegund, laat staan herkend. Ik moet er dus geen moment aan twijfelen: ze stelt het fantastisch in haar vakantieverblijf.

Vrijdag

13.06.08

Dat perfect wandelen van Airco zal ik, geloof ik, moeten herzien. De eerste paar dagen deed hij het goed, maar dat kan natuurlijk ook het verschijnsel “vreemde ogen dwingen” geweest zijn. Net als Amos blijft hij nu om de 25, hooguit 50 m , stokstijf staan. Ik dacht dat ik de “ouwekraker” was, niet hij!

Zaterdag

14.06.08

Rond 9 h ‘s avonds een flinke boswandeling gemaakt in Tillegem. Op dat uur zit de boswachter voor TV en kunnen de hondjes “crossen”. We waren zeker niet alleen met dat lumineuze idee.

Zondag

15.06.08

Na 6 dagen elke morgen hetzelfde ritueel: poot inpakken, collier, buiten besoins, terug naar huis, brokken… denkt Airco dat hij het wel weet en vertikt hij het dus om direct na de “besoins” nog even naar de bakker te lopen en dus gaan de vier ingebouwde remmen dicht. Ik dacht eventjes ‘dan maar geen koffiekoeken’ maar dat leek me toch te gek en dus heeft Airco leren tellen: 6 x poot inpakken, collier, buiten besoins, terug naar huis, brokken…en dan 1 x poot inpakken, collier, buiten besoins, naar de bakker, brokken…

Maandag

16.06.08

Airco blijft bij de wandelingen alleen nog maar als een arduinblok staan bij het zien van vogels, eenden, andere honden en kleine kinderen; een hele verbetering dus.

De bus is voorlopig een beetje moeilijk – ’t was dan ook de eerste keer dat Airco op zo’n gedrocht gehesen werd.

Dinsdag 17.06.08

Tijdens de avondwandeling een Engelse dame tegen het lijf gelopen. Het feit dat ze pas een neuscorrectie had ondergaan (verband over de neus, ogen bont en blauw) had haar er blijkbaar niet kunnen van weerhouden om de plas over te steken en een bezoekje aan Brugge te brengen. Wild enthousiast over de mooie hond natuurlijk! Ik zag het gebeuren… bukken naar Aircotje die altijd direct bereid is om begroetingen ietwat onstuimig te beantwoorden… ik heb nog net op tijd kunnen roepen “Mind your nose”.

Woensdag 18.06.08

Shit, morgen ben ik mijn Airco, mijn koekebrood (tiens, is het koekenbrood ?!…) kwijt. Nooit gedacht dat die 14 dagen zo vlug voorbij zouden zijn, maar ik had het natuurlijk wel verschrikkelijk getroffen!

Donderdag 19.06.08

Trein-, tram-, busdag! We moeten naar Hachiko!