Donderdag 05.06.08

Aan het einde van de sessie op Hachiko liep ik even verloren op zoek naar mijn bazinnetjes. Dan riep Petra mij vrolijk bij zich. Ik mocht met haar mee vandaag!?! Wat spannend… Alhoewel, ik was te moe om dat te beseffen en viel in de autobench als een blok in slaap. Geen piep heb ik gegeven. Bij Petra thuis was ik er weer bovenop.

Ik heb eerst kennis gemaakt met Cléo en Roefel, de queens of Cheeba, in huis. Maar blijkbaar iets te uitbundig… Ik was stomverbaasd: deze katten bleven zitten! Maar ze deelden wel een klauw en een snauw uit… Ik zal moeten opletten en zien dat ik mijn neus op tijd wegtrek, maar dit schrikt mij niet af! Ik geef niet op en achtervolg een kat, zelfs tot op de zetel. Dit is een leuk achtervolgingsspelletje! Na een bulderende “NOOON!!” en een greep in mijn nekvel heb ik het dan toch maar niet meer gewaagd…

Petra liet mij eerst besoins doen buiten. Tiens, dat was een andere plek dan ik gewoon was? Terug binnen kennis gemaakt met de cavia, het konijn – maar dat is een tof beest! Daar ben ik verliefd op en niet meer van weg te slaan – en de 4 degoes, net ratjes die heel interessant door hun kooi springen. Ik spring mee met wat blafjes erbij. Zo ’s avonds laat was dat wel niet zo’n goed idee… weer een greep in mijn nekvel en een “KALM!”

Binnen hoorde ik brokjes rammelen…. Spurten dat ik deed! En in de keuken vloog ik op de etensbak, de korrels vlogen naar overal. En de etensbak ging op wandel in de keuken… trouw gevolgd door mijn schrokkende muil. Ik hoorde Petra zeggen: “Ah! We hebben weer een labrador in huis!”

Dan zocht ik de uitgang maar vond hem niet direct, dus  zet ik mij voor een paar stinkende knolletjes … in de living. Weer een “NON!” en ik vlieg buiten. Ah, hier was het, die deur en het besoinsplekje.

Met een koekje word ik in de bench gelokt, een slaapwel en ik vertrek naar dromenland…

Vrijdag 06.06.08

Bij het ochtendgloren om half 6 blaf ik het huisgezin wakker… Ik heb de wekkerdienst overgenomen, alleen een beetje vroeger dan de wekker. Ik geef het blaffen uiteindelijk op en na een kwartier verschijnt de eerste met slaapoogjes. Ik word in de tuin gelaten voor een besoins, maar het regent en al vlug sta ik terug aan de deur. Ik word binnengelaten en maak kennis met Silke en Lanse. Weer veel te uitbundig spring ik op hen. Lanse valt er bijna van omver en schrikt van mijn hevige begroeting. Als ik rustiger ben krijg ik van hen toch een lieve knuffel. Dit wordt ambiance! De kinderen doen superenthousiast!

Tot…. Ohoh… ze mijn drolletjes ontdekken in de living… Ik hoor een kwade vloek, maar ik ontsnap aan een berisping want ze hebben het te laat gezien… Ik vlieg wel even buiten. Ik wil flink zijn en doe een plasje. “Flinke Besoins!!”

Iedereen gaat eten en even later is het feest!

Daar volgen mijn brokjes waar ik weer wil opvliegen maar ik moet van Petra eerst “ZIT” doen. Na enige twijfel ga ik toch zitten en ja, met een vrolijke ‘FLINK!’ krijg ik mijn bak voorgeschoteld.

Dan moet alles snel gaan, nog even buiten en dan de bench in. Iedereen vertrekt en laat mij met een kauwbeentje achter.

Even later komt een mevrouw mij uitlaten en mag ik een halfuurtje in de tuin spelen. Allemaal nieuwe speelgoedjes. Leuk!

Dan weer de bench in en slapen…

‘s Middags krijg ik van diezelfde mevrouw mijn brokjes en mag ik weer spelen. Dan weer slapen in de bench.

Plots hoor ik weer volk toekomen. De kindjes zijn er terug! We gaan leuk ravotten in de tuin en even later mag ik met Petra voor een wandeling aan de leiband mee naar buiten.

De bedoeling van de hondentoiletten snap ik niet goed: “Besoins, besoins” , terwijl ik rondsnuffel in die bak met interessante geurtjes. Dan wil ik eruit. Even verder zet ik mij midden op het trottoir, maar Petra is niet zo enthousiast over mijn besoins!?

Plots hoor ik een enorm lawaai. Boven mijn hoofd rijdt een lange trein met oorverdovend lawaai voorbij. Ik schrik even, maar dan kan mij dat niets meer schelen. Ik wandel voor de rest vrolijk kwispelend mee.

Zaterdag

07.06.08

De wandeling gaat al iets beter. We halen Silke van de muziekschool af. En weer word ik door een troep enthousiast gillende kindjes onthaald en gestreeld. Ik ga er wel mooi voor zitten en als ik flink een bonjour doe scoor ik weer succes, vooral bij de meisjes! Wat ben ik toch lief…

Als Petra het konijn en de cavia in de ren in de tuin zet, volg ik nauwlettend elke beweging van die knaagdiertjes. Verder kan ik ravotten met balletjes en andere spulletjes en krijg ik het zot en volgen een paar spurtjes de tuin rond.

Plots springt Petra recht als ik met haar crocs-sandaal ga lopen… Eerst probeert ze vanalles te ruilen, maar ik los niet! Maar als ze met de onweerstaanbare flosh afkomt, los ik toch maar.

Zondag

08.06.08

Ik speel heel de ochtend met de kindjes.

In de namiddag mag ik met de auto mee naar een plek waar heel veel kindjes en rare dieren zijn.

Ik kan mijn vreugde niet op en maak kennis met geitjes, kippen, schapen, een varken, … De opvliegende duiven wil ik pakken. Ik trek overal naar toe, maar die leiband laat mij dat niet altijd toe. Maar ik ken het trucje wel, ik moet gaan zitten en dan voel ik die halsband niet meer en dan mogen we verder stappen! Alleen vergeet ik dat af en toe…

Ik mag bij Petra even uitrusten onder de bank als ik plots Alix zie, mijn vriendin!!!

Samen ravotten we een hele tijd onder de bank en mogen even samen mee op wandel.

Dan vertrekt Alix en keren wij naar huis terug.

Woensdag

11.06.08

De voorbije dagen zijn rustig verlopen, hier en daar nog een ongelukje binnen. Maar als het goed weer is, vind ik mijn besoinsplek gemakkelijker terug. Ik word honderduit geprezen als ik mijn drolletje op de goede plek leg.

Maar mijn uitbundigheid voor de katten en de andere dieren blijft… Ik kan ze niet met rust laten. Het is sterker dan mezelf…

Deze namiddag houdt Petra een speciale trainingssessie. Ik mag met mijn neus tot tegen de cavia; ik probeer te happen maar krijg een tik op mijn neus. Bij het konijn heb ik nog iets meer moeite om mij in bedwang te houden, maar uiteindelijk lukt het mij om kalm een lik op zijn kop te geven. Al die tijd gaat mijn labradorstaart hevig heen en weer.

Dan de auto in op weg naar de turnkring. Ondertussen leer ik op en af een kleine trap lopen.  Er is meer nodig om mij te overdonderen hoor!

In de sportzaal herken ik Silke en Lanse. Ik mag op het rolkarretje, op de plint, de Zweedse bank en op de trampoline. Net een echte turnster! Ondertussen weer interessante kindjes rond mij die mij aanmoedigen. Leuk!

’s Avonds mag ik met Petra mee naar de hondenclub. De hondjes zijn hun training op het terrein nog bezig. Ik kijk geïnteresseerd van op afstand maar krijg de kans niet om stoorzender te zijn. (Ik had dit nochtans graag gedaan).

Dan gaan we maar even joggen langs de watersportbaan. Waw! Dat is leuk! Ik hou van joggen, dat heb ik nu ontdekt! Ik huppel en spring enthousiast mee.

De joggers die passeren, daar kijk ik even raar naar op, maar laat ze verder links liggen.

Even later maak ik kennis met een paar honden ,- zeer rare modellen tussen… - de ene al wat speelser dan de anderen. Maar omdat ik altijd maar wil blijven doorspelen, krijg ik toch een ferme snauw van de ene en de andere. Dat is wat anders dan die puppies op Hachiko!? Ik schrok er toch wel even van.

Aan het terrastafeltje heeft Petra alle moeite van de wereld om mij een beetje rustig te houden.

Maar ik overtuig de omstaanders wel van mijn kunnen. Ik toon hen een BONJOUR, een ZIT en KNIE. Petra moet ondertussen vanalles vertellen over Hachiko…

Thuis val ik in mijn benchke voldaan in slaap. Ik heb weer veel geleerd vandaag en moet dit even verwerken…

Donderdag

12.06.08

Waw! Was dit een stevige wandeling vandaag! Ik ben er kapot van! Een hele tijd heb ik in het bos mogen loslopen. Overal snuffelen, veel interessante geurtjes, maar dat konijn dat 100 meter verder weghuppelde heb ik niet gezien (gelukkig maar…). Dan weer aan de leiband maar ik heb me voorbeeldig gedragen!

Vrijdag

13.06.08

Ook vandaag een stevige wandeling. Dat was nodig want ik moest mij eens goed uitleven!

ABOIE gaat beter en beter. Tot gisteren was Petra altijd aan het lachen met mij. Ik deed nochtans zo mijn best om na te doen wat zij deed: haar handmuil ging open en toe. Ik ook met mijn muil open en met een flinke smak weer toe. En dan viel mijn euro… Ik moet er geluid bij maken!!! Yes, that’s it!

Zaterdag

14.06.08

Ik mag mee met Petra naar de scouts de kindjes gaan ophalen. Eerst maken we een wandeling langs de dijk in Gentbrugge. En… ik mag los lopen! Als in de verte een fietser aan komt rijden, roept Petra mij en ik kom in volle vaart aangespurt. “FLINKE KOM HIER!!” volgt er dan. Fier zwaai ik nog eens extra met mijn staart over en weer. Op vraag ga ik voorbeeldig zitten naast Petra tot de fietser voorbij is. Dan mag ik weer gaan snuffelen…

 Als de scouts gedaan is, heb ik weer veel succes bij de kindjes en zeg enthousiast bonjour en aboie tegen hen. Ik geniet van de aaikes en de aandacht.

Eén kindje durft niet bij mij komen om mij te aaien. De mensen praten op haar in en even later houd ik mij heel stil en moedig haar aan “nee, ik zal niet bewegen en ik beloof van rustig te zijn.” Ik doe heel hard mijn best om dat meisje niet te doen schrikken. Als ze ziet dat ik rustig ga liggen, durft ze mijn achterste heel even aan te raken. Worden we nu ook al als therapie voor hondenfobie gebruikt?

Later in de Wouwbar (facé van de scouts) leg ik mij rustig en voorbeeldig onder een tafel. Ik was wel moe van die wandeling en van de drukte met de kindjes. Als het tijd is om naar huis te vertrekken help ik Petra Silke en Lanse terugvinden in het bosje van de scouts.

Zondag

15.06.08

Vandaag mag ik gaan logeren bij de oma van Silke en Lanse. De familie Peleman is op familiedaguitstap naar Planckendael met de oudleiding van de scouts en hun familie. Moest ik nu al mijn cape hebben gehad, ik had mee kunnen gaan. Maar het wordt dus een rustig dagje zonder kindjes. Tijd om lekker lui te zijn. Buiten is het een hondenweer, dus blijf ik zoveel mogelijk binnen. Ze zullen daar in Planckendael uitgeregend zijn! En ja ,’s avonds komen er een paar waterkiekens mij ophalen… Misschien toch maar goed dat ik niet ben meegemoeten, alhoewel…

Dinsdag 17.06.08

Ik heb vanavond op mijn avondwandeling met Petra extra mijn best gedaan om niet te trekken. Ze was fier op mij , zei ze.  We zijn ook naar de Delhaize geweest op Ledeberg. Daar moest ik mee in een grote lift op en neer. Ik was weinig onder de indruk omdat ik daar toch maar in de rapte een kauwgom van de grond heb geknabbeld. Petra was wat boos toen en heeft hem uit mijn muil gevist met een vies gezicht…

Voor de rest voorbeeldige wandeling! Het laatste stukje joggen we naar huis. Joepiee!!

Woensdag 18.06.08

Een wandeling in de namiddag, wat spelletjes in de tuin en een rustige avond thuis.

Donderdag 19.06.08

Ik ben alleen buiten en de garagepoort is blijven openstaan…

De mensen zitten binnen als ik ontdek dat in de garage een vuilniszak een onweerstaanbare geur verspreidt van overschotjes eten…. Ik kan het niet laten, begin de zak open te bijten en ja, ik vind daar wel het een en ander lekkers…

Mijn buik is al dik en rond als ik mijn naam hoor roepen en Petra met de leiband naar buiten komt. Daar kan ik niet aan weerstaan: ik mag mee op wandel? Nee, ’t is voor een ritje met de auto… Ook goed.