DHILDE

Ze noemen mij hier Dhilde (om niet te verwarren met onze Penningmeester)

Hallo,

Ik ben Hilde, een gehuwde moeder van 3 jongeren én baasje van 2 schatten van honden, 13 kippen en 20 eenden. In onze tuin logeren verder ontelbare bosduiven en veldmuizen, die hier, hoewel onuitgenodigd, vermoedelijk best naar hun zin hebben.

Toen ik ongeveer 6 was, vroeg ik zoals veel kinderen op die leeftijd - aan mama en papa: "mag ik een hondje?". Het duurde wel nog een twee tal jaar voor Fikske (genoemd naar "Rikske & Fikske" van toen, weet u nog?) bij ons kwam wonen. Als puber van 13, kreeg ik mijn eerste "eigen hond". Mijn verantwoordelijkheid, dus, en dat moest iedereen weten! Zeg nou zelf, wat is er heerlijker voor een puber dan een eigen hond die nood had aan (volgens mijn ouders veel te frequente en veel te lange) wandelingen en beweging?

Toen ik beroepshalve de verpleging inging, bleven honden mij boeien als hobby. "Mijn hond werd een gezinshond, en ik ging zelf honden trainen. Ik PROBEERDE DIE BEIDE ASPECTEN (hulpverlening en omgang met honden) ook steeds vaker aan elkaar te koppelen. Zo werd ik vrijwilliger bij de Civiele Bescherming én baasje van een geaccrediteerde reddingshond: mijn beste Vito (De enige in België trouwens die geslaagd is en dus kan ingezet worden in de drie disciplines: het vlaktezoeken naar mensen in het veld en bos, het zoeken in puin bij instortingen of aardbevingen en het zoeken naar de specifieke geur van één bepaald persoon) En jawel, bij het zoeken in puin naar een collega van Midnight (Midnight, in gastgezin geweest bij Linda & Co, was zijn opleiding gestart als assistentiehond, maar bleek een andere roeping te hebben).

Het enige wat in die voor mij perfecte combinatie nog ontbrak was een job die beide aspecten omvatte...

Tot op het moment waarop Hachiko mij die "droomjob" aanbood! Stap voor stap, dag na dag, raak ik vertrouwd met het reilen en zeilen. Zelfs nu ik jullie pas leer kennen, realiseer ik me al wat een prachtig uitgebouwde organisatie Hachiko is. Dat belooft! Jaren stond ik achter de stelling: "Niemand heeft de wijsheid in pacht", temeer daar ik zeer goed weet dat honden opvoeden of trainen nu eenmaal geen exacte wetenschap is. Hoe meer ik van Caroline hoor, leer en zie, Hoe meer de bewuste stelling balanceert. En ik die dacht iets van honden opleiden af te weten...

Hoe dan ook ik krijg zeker de kans nog heel veel te leren en mij verder nuttig te maken binnen de hulpverlening.

Ik ben hier te bereiken op mijn splinternieuw e-mailadres hilde@hachiko.org. Hopelijk leer ik de honden - want die lijken voor mij nog sterk op elkaar - én u snel beter kennen!

Lieve groeten hilde

terug