Het gastgezin 

Elke gemotiveerde dierenliefhebber kan gastgezin worden en gedurende ongeveer anderhalf jaar een hulphond-in-wording helpen opvoeden. Het gastgezin werkt op vrijwillige basis, maar de gemaakte kosten worden volledig gedragen door Hachiko. Zijn hulp, vooral voor de socialisatie, is onmisbaar.

Ieder gastgezin weet vooraf dat het zijn hond uiteindelijk terug moet afstaan. Hoewel dit niet evident lijkt, is de motivatie zeer groot zodra men beseft in welke mate een dier de gezondheidstoestand en het sociaal contact van een gehandicapt persoon kan veranderen en bevorderen.

Om u kandidaat te stellen, volstaat het een formulier in te vullen!
Druk het formulier, dat u vindt via deze link af,vul het in en stuur het naar:

vzw HACHIKO
Hundelgemsesteenweg 722
9820 Merelbeke

Getuigenis uit een gastgezin: Qupid, mijn verhaal

Qupid, de eerste hond die ik opgeleid heb als gastgezin.Iedereen droomt dat het een volwaardige hulphond wordt, die iemand kan gelukkig maken en daar doe je het toch voor.Soms draait het eens anders uit en daarom wil ik mijn verhaal kwijt.Vanaf een maand of acht wisten we dat de heupjes van Qupid niet 100% waren. Het kon beteren, verergeren of stabiel blijven.

Om een lang verhaal kort te maken, na anderhalf jaar hadden we zekerheid dat het niet de goeie weg was opgegaan met zijn heupjes. Doodzonde, want Qupid was een echte goeie werker en hij werkte graag ook. Wat nu? Mijn droom viel aan diggelen. Ik had nog ergens een stille hoop dat Caro hem zou opleiden tot epilepsiehond maar door andere probleempjes kon dat ook al niet. Ik had al links en rechts iets opgevangen over een instelling en mijn haren rezen ten berge als ik er alleen maar aan dacht. Ik had er een totaal verkeerd beeld van en mijn vrees was om later weinig of nooit geen contact meer te hebben met Qupid.

Gelukkig heeft dit verhaal een happy end en dan wel een heeeeeeeel happy end.Qupid is geplaatst in het rusthuis St.-Jozef in Oostkamp. Ik moet zeggen dat Caro het beste uit Qupid gehaald heeft en die mensen van St.-Jozef hun enthousiasme heel groot was.

Qupid zit op een afdeling met 32 dementerende mensen en zijn aanwezigheid daar is van onschatbare waarde. In plaats van 1 baasje heeft hij er een hele hoop, hij moet weinig werken voor heel veel knuffels en meneer heeft daar een luxeleventje. Wat zijn taak daar is? Gewoon er zijn! Mensen motiveren om beetje bij beetje iets te doen. Een wandelingetje met de kinesist? Dat is veel leuker, denk ik, als er een hond meewandelt.

Eens uit je kamer komen? Ook veel leuker als er daar een knuffelbeest in de buurt loopt. Kortom, er zijn zoveel redenen en denk eens na hoeveel mensen hun huisdier moeten achterlaten omdat ze soms noodgedwongen naar een rusthuis moeten. Dat is nu ook een beetje gecompenseerd.Ik ben in ieder geval heel fier op Qupid en weet dat ik het niet voor niks heb gedaan. Caro zoekt altijd de beste oplossing . Bedankt ook aan Heidi en het voltallige team van St.-Jozef voor hun inzet en de liefde waarmee ze Qupid omringen. Ik denk dat de foto's heel veel duidelijk maken hoe hij daar vertroeteld wordt. Verleden week was Qupid jarig en dat hebben ze daar uitbundig gevierd.

Ook dank aan de andere gastgezinnen van de Q-reeks voor hun steun in de soms moeilijke dagen.

Cathy

<top