Zander

Instellingshond Getuigenis Zander1 Instellingshond Getuigenis Zander2

De week van Zander in WZC De Regenboog

Maandag

Rond 10 uur kom ik, samen met mijn baasje Ludwina, aan in de Regenboog. Mijn weekend zit er alweer op. Eerst dag zeggen bij onze directeur, baasje nummer 1. En dan begint mijn werk:

In het ergolokaal zit Céline op me te wachten.  

Ik maak hoge geluiden om iedereen te laten weten dat ik blij ben hen terug te zien. De bewoners vinden dat heel leuk en denken dat ik zing van plezier! Niemand tempert mijn opwinding, want mijn optreden slaat aan. Het is bovendien een aanleiding om de bewoners over mij te laten praten.

Tim moet bij Céline in de statafel rechtop staan, iets wat hij eigenlijk niet zo graag doet. Sinds ik er ben, moet hij meestal lachen en is het rechtstaan voor hem een plezier. Niet alleen vindt hij het nu leuk, ik mag intussen op zijn bed gaan liggen. De koning te rijk, zo voel ik me dan! 

Rond 12 uur komt tuinman Walter me halen en gaan we samen eten. Hij eet boterhammen en ik heerlijke brokjes. Daarna wandelen we in de tuin en kan ik mijn behoeften doen. Er is dan ook tijd om te spelen. Daarna ga ik graag uitrusten op de kamer van een lieve dame.  

Na de middag ga ik in het gezelschap van Céline naar een andere afdeling. Het is er altijd gezellig! De bewoners hier vergeten soms mijn naam, maar toch begrijp ik hen als ze me roepen. Zo willen ze altijd een ‘poteke’. Ja, je moet soms een slimme hond zijn om die mensentaal te snappen…

Ze verzorgen me daar goed: ze borstelen me en we gaan samen uit wandelen. Dikwijls beginnen die mensen dan over hun huisdieren van vroeger te praten. Ze leven dan helemaal op en zijn zó blij om me te zien.

Dinsdag

Met Luc ben ik al om 7 uur in de Regenboog. Tja, directeurs beginnen zo vroeg al te werken! Ik doe nog even een dutje onder zijn bureau. Wat een hondenleven, niet? 

Samen met Katrien ga ik deze ochtend bewoners wassen en aankleden. Ik kijk meestal toe vanop een afstandje, want Katrien zou ook mij in bad durven steken en da’s nergens voor nodig! Als iedereen in de living zit, wil ik hen graag laten zien wat ik allemaal kan: zit, down, bonjour, knie,… Dat vind ik heel fijn, want ik krijg niet alleen een knuffel, maar ook een daverend applaus. 

Vandaag hou ik mijn siësta bij Martin, de voorzitter van de gebruikersraad. Hij woont op de afdeling Robijn. 

We slapen samen een uurtje en daarna ga ik, mooi naast zijn rolstoel, op bezoek bij de bewoners van de afdeling. Onvoorstelbaar hoe blij iedereen van ons bezoek wordt! 

Ik word soms zó bejubeld dat ik alleen maar fier kan zijn. Toch probeer ik met alle pootjes stevig op de grond te blijven… 

Om 16 uur komt Ludwina me halen. We wandelen even in de tuin, richting ontmoetingscentrum. Daar wordt het me helemaal duidelijk: ik ben een V.I.R. = een VERY IMPORTANT REGENBOGER! Iedereen roept naar me en wil me knuffelen. Wat wil je ook? Ik ben lief, mooi en blond. Het is een fantastisch gevoel, al is het af en toe een beetje vermoeiend. 

Woensdag

In de voormiddag blijf ik bij Walter in de tuin. Hij en Johan zijn onze hoveniers. Ik vind het gezellig om een paar uurtjes onder mannen te zijn. Ik zou hen kunnen helpen, want ik ben erg goed in putten graven. Gek dat ze mijn hulp nooit vragen! 

In de namiddag mag ik met Ludwina naar weer een andere afdeling. De bewoners daar zien me allemaal even graag. Als ze langs alle kanten beginnen te roepen, raak ik soms wat onder de indruk. Naar wie ik dan eerst moet luisteren, weet ik niet altijd. Op commando spring ik op de salontafel, en dan zijn ze allemaal tevreden. Ze verzorgen me met de borstels en kammen: ik krijg een grondige beurt waar heel wat anderen jaloers op zouden zijn. Mijn staart lijkt een grote pluim die ik vrolijk heen en weer zwier! Als Ludwina mijn tanden poetst, kijkt iedereen bewonderend mee naar mijn gezonde tanden. 

Donderdag

Intussen praat ik er met plezier over, maar in het begin was dat de meest schrikwekkende dag van de week. Op donderdag weet ik dat ik naar de kinesitherapieruimte ga. Gelukkig is er eerst nog tijd om iedereen die de Regenboog binnenkomt te verwelkomen. En dan naar de kine. Ik heb daar nog maar net nieuwe regels gekregen. Ik ging altijd veilig onder het bureau zitten, maar nu mag dat niet meer. Nadat ik Mark van Hachiko zag, zijn ze strenger geworden. Ze hebben nu een lijn getrokken waar ik niet meer over mag. En ook diegenen die een witte kiel dragen, geven we tegenwoordig altijd eerst een opdracht. Gratis knuffels zijn verleden tijd!

Toch gaat het steeds beter. Ik ben minder bang van al die rare toestellen en van al die mensen die tijdens het oefenen rondwandelen en -rijden. Om al die drukte af en toe te ontvluchten, mag ik mee om nieuwe mensen te gaan ophalen en naar de oefenzaal te brengen. Zo kom ik ook langs bij mensen die ik al langere tijd niet meer heb gezien. Het is altijd een blij weerzien. 

Af en toe mag ik tussen de oefeningen door demonstreren wat ik tijdens mijn opleiding allemaal leerde: dingen oprapen voor Tim, blaffen bij Kurt, spelen met een balletje met Simon. En af en toe eens op een bed gaan liggen, natuurlijk! 

Vrijdag

Sommige mensen die nog thuis wonen, komen voor de verandering een dagje doorbrengen bij leeftijdsgenoten. Ook voor hen help ik er een gezellige boel van maken. 

Leen is nog maar pas bij het Hondenteam. Ik kan best een ondeugend hondje zijn: soms doe ik net of ik haar niet begrijp. Ludwina leert haar nog volop hoe ze met een Hachiko-hond moet omgaan. Daarna zal ik haar wel niet meer kunnen bedotten, zeker?  

Na mijn eten ga ik naar Godelieve, een van mijn favorietjes! Zij vertelde aan de meneer van de krant: ‘Zander doet ons al onze zorgen vergeten!’ Sjiek, hè? 

Na de middag ga ik met Céline of Ludwina op kamerbezoek. Dat zijn uren met een hoog knuffelgehalte. Een uitstekende aanloop naar het weekend...

Om 17 uur wandelen Ludwina en ik naar de prikklok. Ons weekend kan beginnen!

Wandelen in de tuin, spelen met de kinderen, pootje baden (ik zwem niet graag), een reisje naar zee of naar het bos en een terrasje doen. Af en toe gaan we ook op nazorg bij Hachiko. 

En uiteraard begin ik op maandag om 10 uur weer aan een nieuwe werkweek.

Groetjes van Zander en zijn team van WZC De Regenboog