Ontstaan en groei

Na het zien van een televisiereportage over de Franse vereniging ANECAH (Association Nationale pour l’Education des Chiens d’Assistance pour Handicapés) waren Caroline Thienpont en Pierra Van Steenbergen ervan overtuigd dat ze een gelijkaardig project rond hulphonden voor mensen met een motorische handicap in België konden opzetten. 

Op 14 december 1993 werden HACHI en CHIKO geboren, een bewuste kweek. Deze testcases zouden later de eerste twee volledig in België opgeleide hulphonden worden. De nodige informatie werd verzameld en een team van medewerkers samengesteld.

Op 26 februari 1994 werd officieel de eerste Belgische vereniging voor de opleiding van hulphonden opgericht: HACHIKO vzw. De naam is een acroniem dat staat voor Honden-africhtingscentrum voor Hulp aan Invaliden d.m.v. Kleine Opdrachten.

Hachiko was de hond van een Japanse universiteitsprofessor. Jarenlang kwam hij precies op tijd om de trein op te wachten, waarna hond en baas samen naar huis gingen. Na de dood van zijn baas kwam Hachiko nog tien jaar lang naar het station om dan alleen en verdrietig te vertrekken. In het Shibuya-station in Tokyo werd na Hachiko’s dood een standbeeld voor zijn trouw opgericht. Hachiko is hét voorbeeld van de band die tussen mens en dier kan bestaan. Zijn naam bleek ook het perfecte acroniem voor het centrum.

In 2003 startte Hachiko, als eerste vereniging in België, ook met het opleiden en toewijzen van meldhonden aan personen met epilepsie. 

In de loop der jaren werden tevens projecten opgestart voor instellingshonden. Ook zij leveren uitermate belangrijk therapeutisch werk in o.a. woonzorgcentra, voorzieningen voor personen met een (aangeboren) handicap en centra voor psychosociale zorg.