Ontstaan en groei

Na het zien van een televisiereportage over de Franse vereniging ANECAH (Association Nationale pour l’Education des Chiens d’Assistance pour Handicapés) waren Caroline Thienpont en Pierra Van Steenbergen ervan overtuigd dat ze een gelijkaardig project rond hulphonden voor mensen met een motorische handicap in België konden opzetten.

Op 14 december 1993 werden HACHI en CHIKO geboren, een bewuste kweek. Deze testcases zouden later de eerste twee volledig in België opgeleide hulphonden worden. De nodige informatie werd verzameld en een team van medewerkers samengesteld.

Op 26 februari 1994 werd officieel de eerste Belgische vereniging voor de opleiding van hulphonden opgericht: HACHIKO vzw. Bij de oprichting werd gezocht naar een bestaande naam of een woord dat als acroniem kon dienen voor de vereniging. Hierbij stuitte men op de legende van Hachiko. Hij was de hond van een Japanse universiteitsprofessor en kwam elke dag precies op tijd om zijn baasje op te wachten aan het station. Na de dood van zijn baasje kwam Hachiko nog jarenlang trouw naar het station. In het Shibuya-station in Tokyo werd na Hachiko's dood een standbeeld voor zijn trouw opgericht. Hachiko is daarom hét voorbeeld van de band die tussen mens en dier kan bestaan. Zijn naam bleek ook het perfecte acroniem te zijn voor de vereniging: Honden-Africhtings-Centrum voor Hulp aan Invaliden d.m.v. Kleine Opdrachten. Sinds 2011 wordt de volledige benaming niet meer gebruikt en noemt de vereniging officieel Hachiko.

In 2003 startte Hachiko, als eerste vereniging in België, ook met het opleiden en toewijzen van meldhonden aan personen met epilepsie.

In de loop der jaren werden tevens projecten opgestart voor instellingshonden. Ook zij leveren uitermate belangrijk therapeutisch werk in o.a. woonzorgcentra, voorzieningen voor personen met een (aangeboren) handicap en centra voor psychosociale zorg.